Mr G. Bears
23rd April 2003, 09:11
Hybrid Theory]' van Linkin Park is een van de meest succesvolle debuutplaten uit de muziekgeschiedenis. Als je de geremixte vesie onder de naam '[Reanimation]' niet meetelt is het onlangs verschenen 'Meteora' het tweede Linkin Park-album. Het album klinkt precies zo als het vorige, alleen misschien een beetje poppi?r en compacter. In dit interview leggen zanger Mike Shinoda, Deejay Joe Hahn, drummer Rob Bourdon en een uiterst 'behulpzame' Amerikaanse perstante uit waarom dat zo is, of misschien ook niet
Mike Shinoda: Is dit voor de radio?
Nee.
Mike: Ik mag mijn kauwgom dus gewoon in m'n mond houden?
Natuurlijk, graag zelfs, het getuigt van een zeer professionele instelling.
Mike: Voor mij is dat een compliment, want we zijn graag zeer professioneel.
Dat hoef je niet extra te benadrukken. Wat dat aangaat spreekt 'Meteora' natuurlijk boekdelen.
Mike: Hoe bedoel je?
Het album klinkt z? professioneel geproduceerd en door de computer in elkaar gezet dat je je bijna gaat afvragen of er nog wel echte muzikanten aan het werk zijn geweest.
Mike: Jij vindt dus dat 'Meteora' zielloos klinkt?
Ik krijg wel de indruk dat jullie moeite hebben gedaan om, gezien de druk die het succes van '[Hybrid Theory]' met zich meebracht, absoluut geen fouten te maken.
Mike: Nou, dan heb je het dus pertinent fout. We zijn met het schrijven van de nummers voor 'Meteora' al begonnen voordat '[Hybrid Theory]' succesvol was, en er dus nog geen druk op ons lag. Alles wat we daarna gedaan hebben ging op de automatische piloot. We hebben er niet echt veel over nagedacht hoe we de opvolger van zo'n succesvol debuut wilden laten klinken.
Dat vind ik verassend, want jullie hebben toch ruim vijftig nummers geschreven, maar op het album vind ik maar twee nummers terug die buiten het geijkte single-stramien vallen. Waarom gaan al jullie nummers volgens hetzelfde principe : gedoseerde agressie met een lading hitpotentie?
Mike: Zo zie ik dat helemaal niet. Er is geen formule waarnaar wij onze nummers schrijven. We hebben zeer veel tijd gestoken in het arrangeren van de nummers. Jij daarentegen hebt het album pas twee keer gehoord, hoe kun je dan al een goed oordeel over het album vellen?
Twee keer het album beluisteren is genoeg om tot de conclusie te komen dat jullie niet ge?xperimenteerd hebben.
Rob Bourdon: Het idee achter Linkin Park is ook niet om te experimenteren. Het was voor ons gewoon belangrijk een volgend album te maken waar we echt trots op kunnen zijn, om nieuwe geluiden te cre?ren die desondanks toch als Linkin Park klinken.
Hoe kan het voor een zwaar gemotiveerde, succesvolle band voldoening geven om het hele creatieve vermogen in het vinden van nieuwe geluiden te leggen?
Mike: Geluiden zijn belangrijk. Bovendien werd het muzikale raamwerk van Linkin Park al met het vorige album neergezet. Het is hetgeen waarmee wij ons op heel natuurlijke wijze het beste kunnen uiten. D?t is de grote uitdaging, om met je eigen geluid en stijl toch iets nieuws te vinden. Natuurlijk zijn er bij ons coupletten, refreinen en overgangen in een nummer, zoals bij elke goede band (LOL!!!!!), maar het is belangrijk dat het gevoel en de dynamiek van de muziek goed bij elkaar passen. Wat dat betreft kan ik alleen maar zeggen dat we zeer goed werk hebben afgeleverd.
Joe Hahn: Het gaat om de chemie tussen de muzikanten die meedoen, en hoe ze met elkaar spelen. Het gaat om de harde details en de spontane idee?n.
Hoe kun je dan op het absoluut perfect in elkaar gestoken 'Meteora' nog iets spontaans vinden? Werkelijk niets klinkt spontaan.
Rob: Omdat dat gewoon Linkin Park is. Om sfeervolle, of zoals jij zegt, perfect klinkende nummers te schrijven die je desondanks toch kippenvel kunnen bezorgen.
Mike: De vraag die we onszelf het meest gesteld hebben is: "Kun je dit album aan ??n stuk beluisteren zonder dat het gaat vervelen? Zit er genoeg spanning, spontaniteit en afwisseling in het album?"
Als je het mij vraagt niet.
Mike: Dan hebben we het album niet voor jou gemaakt. Voor miljoenen fans is 'Meteora' echter een album dat ze niet teleur zal stellen, tenminste dat hopen wij. Dat is voor ons het belangrijkste. Dat we de beste, trouwste en meest intense fans van de wereld bedanken, omdat ze ons gemaakt hebben tot wat we nu zijn.
Zeker. Linkin Park-fans zijn zeer bijzonder. Je hebt kids van zestien die het artwork van jullie debuut over hun hele lichaam laten tatoe?ren. Fanatiek zijn ze zeker, maar is zo'n vorm van heldenverering niet eerder beangstigend dan vleiend?
Mike: Dat soort dingen heb je niet in de hand, en het wordt soms verder doorgevoerd dan je zou wensen. Niemand wil dat zo kid zich op zo'n manier aan je bindt. Hoewel ik wel moet zeggen dat wij vroeger ook zeer fanatieke fans waren. Ik had ook alles over voor mijn lievelingsband. Het neemt soms extreme vormen aan en niemand kan bevatten wat het met je doet. Daar komt een enorme hoeveelheid energie bij los, en daar gaat het toch om, om de buitengewone, energieke momenten in je leven.
Jullie zijn slimme jongens, zien er goed uit, zijn enorm succesvol en jullie zijn enorm opgeruimde tijdgenoten. Hoe lukt het jongens van begin twintig om de verleidelijke rock-'n-roll lifestyle van snelle seks, harde drugs en dure nonsens te weerstaan?
Joe: Het meeste wat je opsomt hoort toch bij de afdeling rock-'n-roll fabeltjes. Het is een romantische weerspiegeling, meer niet. Wie echter iets wil bereiken doet aan die spelletjes niet mee.
Klinkt allemaal heel leuk, maar wat gaat er dan in jullie koppies om als na een show zes bloedmooie meisjes bij de artiesteningang staan te wachten, hun blousjes openen, en schreeuwen: "Neem je, Joe!", of "Mike, ik wil een kind van je"?
Mike: Daarin zijn we niet ge?nteresseerd. Op zo'n moment gaan we in de toerbus zitten en spelen computerspelletjes. Die zorgen voor genoeg afleiding.
Tot slot wil ik jullie een paar kritische quotes van andere tijdschriften voorleggen.
Mike: Wat heb je daar nu aan? Er zijn altijd mensen die kritisch ten opzichte van je kunst zijn, die je willen afmaken. Waarom zouden we daar tijd aan verspillen, als er toch zoveel mensen zijn die je dagelijks het gevoel geven dat hetgeen je doet goed is.
Je kunt van kritiek ook iets leren en proberen om het n?g beter te doen.
(alle drie bandleden kijken angstig naar de persdame)
Persdame: Dit is niet de juiste plaats en tijd voor dat soort vragen.
Waarom niet? Hoezo kan het niet tijdens een officieel interview?
Persdame: Het gaat er niet om of het een officieel interview is of niet. Jij doet het alleen maar om de jongens in een bepaalde hoek te drukken.
Dat is niet waar. Ik wil gewoon een kritisch, serieus en eerlijk gesprek voeren.
Persdame: Stel je laatste vraag dan maar.
Kunnen jullie je inleven in de opvatting dat jullie je ziel van revolutionaire, harde muziek aan de popduivel hebben verkocht?
Persdame: Je tijd zit erop.
Maar
Persdame: Bedankt!
ik moet toch zeggen, ik vind dit erg gaaf, ook al ben ik et niet met de perstante eens maar toch :D
Mike Shinoda: Is dit voor de radio?
Nee.
Mike: Ik mag mijn kauwgom dus gewoon in m'n mond houden?
Natuurlijk, graag zelfs, het getuigt van een zeer professionele instelling.
Mike: Voor mij is dat een compliment, want we zijn graag zeer professioneel.
Dat hoef je niet extra te benadrukken. Wat dat aangaat spreekt 'Meteora' natuurlijk boekdelen.
Mike: Hoe bedoel je?
Het album klinkt z? professioneel geproduceerd en door de computer in elkaar gezet dat je je bijna gaat afvragen of er nog wel echte muzikanten aan het werk zijn geweest.
Mike: Jij vindt dus dat 'Meteora' zielloos klinkt?
Ik krijg wel de indruk dat jullie moeite hebben gedaan om, gezien de druk die het succes van '[Hybrid Theory]' met zich meebracht, absoluut geen fouten te maken.
Mike: Nou, dan heb je het dus pertinent fout. We zijn met het schrijven van de nummers voor 'Meteora' al begonnen voordat '[Hybrid Theory]' succesvol was, en er dus nog geen druk op ons lag. Alles wat we daarna gedaan hebben ging op de automatische piloot. We hebben er niet echt veel over nagedacht hoe we de opvolger van zo'n succesvol debuut wilden laten klinken.
Dat vind ik verassend, want jullie hebben toch ruim vijftig nummers geschreven, maar op het album vind ik maar twee nummers terug die buiten het geijkte single-stramien vallen. Waarom gaan al jullie nummers volgens hetzelfde principe : gedoseerde agressie met een lading hitpotentie?
Mike: Zo zie ik dat helemaal niet. Er is geen formule waarnaar wij onze nummers schrijven. We hebben zeer veel tijd gestoken in het arrangeren van de nummers. Jij daarentegen hebt het album pas twee keer gehoord, hoe kun je dan al een goed oordeel over het album vellen?
Twee keer het album beluisteren is genoeg om tot de conclusie te komen dat jullie niet ge?xperimenteerd hebben.
Rob Bourdon: Het idee achter Linkin Park is ook niet om te experimenteren. Het was voor ons gewoon belangrijk een volgend album te maken waar we echt trots op kunnen zijn, om nieuwe geluiden te cre?ren die desondanks toch als Linkin Park klinken.
Hoe kan het voor een zwaar gemotiveerde, succesvolle band voldoening geven om het hele creatieve vermogen in het vinden van nieuwe geluiden te leggen?
Mike: Geluiden zijn belangrijk. Bovendien werd het muzikale raamwerk van Linkin Park al met het vorige album neergezet. Het is hetgeen waarmee wij ons op heel natuurlijke wijze het beste kunnen uiten. D?t is de grote uitdaging, om met je eigen geluid en stijl toch iets nieuws te vinden. Natuurlijk zijn er bij ons coupletten, refreinen en overgangen in een nummer, zoals bij elke goede band (LOL!!!!!), maar het is belangrijk dat het gevoel en de dynamiek van de muziek goed bij elkaar passen. Wat dat betreft kan ik alleen maar zeggen dat we zeer goed werk hebben afgeleverd.
Joe Hahn: Het gaat om de chemie tussen de muzikanten die meedoen, en hoe ze met elkaar spelen. Het gaat om de harde details en de spontane idee?n.
Hoe kun je dan op het absoluut perfect in elkaar gestoken 'Meteora' nog iets spontaans vinden? Werkelijk niets klinkt spontaan.
Rob: Omdat dat gewoon Linkin Park is. Om sfeervolle, of zoals jij zegt, perfect klinkende nummers te schrijven die je desondanks toch kippenvel kunnen bezorgen.
Mike: De vraag die we onszelf het meest gesteld hebben is: "Kun je dit album aan ??n stuk beluisteren zonder dat het gaat vervelen? Zit er genoeg spanning, spontaniteit en afwisseling in het album?"
Als je het mij vraagt niet.
Mike: Dan hebben we het album niet voor jou gemaakt. Voor miljoenen fans is 'Meteora' echter een album dat ze niet teleur zal stellen, tenminste dat hopen wij. Dat is voor ons het belangrijkste. Dat we de beste, trouwste en meest intense fans van de wereld bedanken, omdat ze ons gemaakt hebben tot wat we nu zijn.
Zeker. Linkin Park-fans zijn zeer bijzonder. Je hebt kids van zestien die het artwork van jullie debuut over hun hele lichaam laten tatoe?ren. Fanatiek zijn ze zeker, maar is zo'n vorm van heldenverering niet eerder beangstigend dan vleiend?
Mike: Dat soort dingen heb je niet in de hand, en het wordt soms verder doorgevoerd dan je zou wensen. Niemand wil dat zo kid zich op zo'n manier aan je bindt. Hoewel ik wel moet zeggen dat wij vroeger ook zeer fanatieke fans waren. Ik had ook alles over voor mijn lievelingsband. Het neemt soms extreme vormen aan en niemand kan bevatten wat het met je doet. Daar komt een enorme hoeveelheid energie bij los, en daar gaat het toch om, om de buitengewone, energieke momenten in je leven.
Jullie zijn slimme jongens, zien er goed uit, zijn enorm succesvol en jullie zijn enorm opgeruimde tijdgenoten. Hoe lukt het jongens van begin twintig om de verleidelijke rock-'n-roll lifestyle van snelle seks, harde drugs en dure nonsens te weerstaan?
Joe: Het meeste wat je opsomt hoort toch bij de afdeling rock-'n-roll fabeltjes. Het is een romantische weerspiegeling, meer niet. Wie echter iets wil bereiken doet aan die spelletjes niet mee.
Klinkt allemaal heel leuk, maar wat gaat er dan in jullie koppies om als na een show zes bloedmooie meisjes bij de artiesteningang staan te wachten, hun blousjes openen, en schreeuwen: "Neem je, Joe!", of "Mike, ik wil een kind van je"?
Mike: Daarin zijn we niet ge?nteresseerd. Op zo'n moment gaan we in de toerbus zitten en spelen computerspelletjes. Die zorgen voor genoeg afleiding.
Tot slot wil ik jullie een paar kritische quotes van andere tijdschriften voorleggen.
Mike: Wat heb je daar nu aan? Er zijn altijd mensen die kritisch ten opzichte van je kunst zijn, die je willen afmaken. Waarom zouden we daar tijd aan verspillen, als er toch zoveel mensen zijn die je dagelijks het gevoel geven dat hetgeen je doet goed is.
Je kunt van kritiek ook iets leren en proberen om het n?g beter te doen.
(alle drie bandleden kijken angstig naar de persdame)
Persdame: Dit is niet de juiste plaats en tijd voor dat soort vragen.
Waarom niet? Hoezo kan het niet tijdens een officieel interview?
Persdame: Het gaat er niet om of het een officieel interview is of niet. Jij doet het alleen maar om de jongens in een bepaalde hoek te drukken.
Dat is niet waar. Ik wil gewoon een kritisch, serieus en eerlijk gesprek voeren.
Persdame: Stel je laatste vraag dan maar.
Kunnen jullie je inleven in de opvatting dat jullie je ziel van revolutionaire, harde muziek aan de popduivel hebben verkocht?
Persdame: Je tijd zit erop.
Maar
Persdame: Bedankt!
ik moet toch zeggen, ik vind dit erg gaaf, ook al ben ik et niet met de perstante eens maar toch :D